wandern
verb · /ˈvandɐn/ ·Etymology
From Middle High German wandern, from Old High German *wantarōn, from Proto-West Germanic *wandarōn.
Translation
-
to hike, to go trekking
intransitive, weak
Ich war im Wald wandern, als ich das Reh sah.
I was hiking in the woods when I saw the deer.
-
to wander, to migrate, to move spontaneously, to end up (somewhere)
intransitive, weak
Lassen Sie Ihren Gedanken einfach wandern.
Just let your thoughts wander.
Die Elektronen wandern zur Anode.
The electrons migrate to the anode.
Ich fürchte, du wirst in den Knast wandern.
I'm afraid you'll end up in jail.
Conjugation
Indicative
| Present | Preterite | Perfect | Plusquamperfekt | Future i | |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | wandre | wanderte | bin gewandert | war gewandert | werde wandern |
| du | wanderst | wandertest | bist gewandert | warst gewandert | wirst wandern |
| er/sie/es | wandert | wanderte | ist gewandert | war gewandert | wird wandern |
| wir | wandern | wanderten | sind gewandert | waren gewandert | werden wandern |
| ihr | wandert | wandertet | seid gewandert | wart gewandert | werdet wandern |
| sie/Sie | wandern | wanderten | sind gewandert | waren gewandert | werden wandern |
Subjunctive i
| Present | Perfect | Future i | |
|---|---|---|---|
| ich | wandere | sei gewandert | werde wandern |
| du | wanderest | seist gewandert | werdest wandern |
| er/sie/es | wandere | sei gewandert | werde wandern |
| wir | wandern | seien gewandert | werden wandern |
| ihr | wanderet | seiet gewandert | werdet wandern |
| sie/Sie | wandern | seien gewandert | werden wandern |
Subjunctive ii
| Present | Future i | |
|---|---|---|
| ich | wanderte | würde wandern |
| du | wandertest | würdest wandern |
| er/sie/es | wanderte | würde wandern |
| wir | wanderten | würden wandern |
| ihr | wandertet | würdet wandern |
| sie/Sie | wanderten | würden wandern |
Imperative
| 2p | wandert |
| 2s | wandre |