GermanDict
Sign Up Sign In

parken

verb · /paʁkən/ ·

Translation

  1. to park weak

Conjugation

Indicative
Present Preterite Perfect Plusquamperfekt Future i
ich parke parkte habe geparkt hatte geparkt werde parken
du parkst parktest hast geparkt hattest geparkt wirst parken
er/sie/es parkt parkte hat geparkt hatte geparkt wird parken
wir parken parkten haben geparkt hatten geparkt werden parken
ihr parkt parktet habt geparkt hattet geparkt werdet parken
sie/Sie parken parkten haben geparkt hatten geparkt werden parken
Subjunctive i
Present Perfect Future i
ich parke habe geparkt werde parken
du parkest habest geparkt werdest parken
er/sie/es parke habe geparkt werde parken
wir parken haben geparkt werden parken
ihr parket habet geparkt werdet parken
sie/Sie parken haben geparkt werden parken
Subjunctive ii
Present Future i
ich parkte würde parken
du parktest würdest parken
er/sie/es parkte würde parken
wir parkten würden parken
ihr parktet würdet parken
sie/Sie parkten würden parken
Imperative
2pparkt
2spark

Parken

noun · [ˈpaʁkn̩] ·

Translation

  1. gerund of parken form-of, gerund, neuter, no-plural, strong

Declension

CaseSingular
Nominative Parken
Accusative Parken
Dative Parken
Genitive Parkens