orange
adj · /oˈʁãːʃ/ ·Etymology
From the noun Orange (“orange fruit”), from French orange.
Translation
- orange indeclinable
From the noun Orange (“orange fruit”), from French orange.
Borrowed from French orange, short for pomme d'orange, from Spanish naranja, from Arabic نَارَنْج (nāranj), from Persian نارنگ (nârang), ultimately from Sanskrit नारङ्ग (nāraṅga, “orange tree”). Cognate with German Pomeranze.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | Orange | Orangen |
| Accusative | Orange | Orangen |
| Dative | Orange | Orangen |
| Genitive | Orange | Orangen |
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Orange |
| Accusative | Orange |
| Dative | Orange |
| Genitive | Orange |